Het is de schrik van elk museum als blijkt dat een stuk uit de collectie niet is wat men heeft gedacht. Dat overkwam het Stadsmuseum Almelo, omdat mevrouw Wertheim ontdekte dat de twee schilderijen, die naar verluidt het echtpaar Salomonson voorstelden, in werkelijkheid de heer en mevrouw Rosenik waren.

Nu heeft de familie Salomonson alles maar de familie Rosenik in feite niet veel met de stad Almelo te maken. Het echtpaar heeft echter zo’n 60 jaar in Almelo gehangen, plus nog eens 16 jaar van de 30 jaar (1853-1883) die Sophia Rosette Wertheim in Almelo woonde, op Huize Bellevista. Daarmee is dan ook de link gelegd met de Wertheim tak. De Wertheims, nakomelingen van de Roseniks waren nauw verwant met Salomonsons.
Een gedegen onderzoek door mevrouw Maartje de Zeeuw  leidde tot de conclusie dat de schenking in 1980 van de zijde van Ten Cate fabrieken inderdaad de afbeeldingen waren van Jacob Marcus Rosenik en Carolina Isaac Calisch, die destijds  in de directiekamer hingen. Wat nu te doen?

De conservator mevrouw Riet Strijker zocht en vond een goede bestemming voor deze schilderijen: Museum de Casteelse Poort te Wageningen, een vergelijkbaar museum als het onze. Tijdens een plechtigheid werden de beide doeken overgedragen aan de heer Jelle Vervloet,  voorzitter van dat museum. Zo kwamen de doeken terug naar de plaats waar ze ooit waren.

Maar ook daar een verrassing. De Stadsarchivaris, die tijdens deze bijeenkomst een betoog over de familie Rosenik hield en de band tot Wageningen en meer in het bijzonder tot de Casteelse Poort,  stelde dat zij daar toch nooit gewoond kunnen hebben, maar wel in de daarnaast gelegen Villa Torck, die helaas door studentengeweld is afgebrand.
Kortom ze hangen terecht in Wageningen, al is het niet op de originele plek die immers verloren is gegaan.

Mevrouw Wertheim schonk op haar beurt fijn en kostbaar tafellinnen met daarop de monogrammen van de familie Salomonson aan het Stadsmuseum. Binnenkort in dit museum te zien. Eind goed al goed zij het na twee verrassingen.

Kees Blok